W przypadku artysty u szczytu formy, śmierć nie jest jedynie końcem biologicznego istnienia, lecz początkiem skomplikowanego procesu mitologizacji. Jego niedokończone projekty, prywatne notatki czy niewydane nagrania stają się „relikwiami”, wobec których rodzina i wydawcy muszą podjąć trudne decyzje etyczne. Czy świat ma prawo usłyszeć to, czego muzyk nie zdążył dopracować? Niniejsza praca analizuje, jak nagłe odejście twórcy zmienia percepcję jego sztuki i jak wielką odpowiedzialność nakłada na tych, którzy pozostali, by strzec jego muzycznego testamentu. Propozycja rozwinięcia (Główne tezy)

Proces tworzenia „ikony” i wpływ mediów na wizerunek zmarłego artysty.

Mit „przedwczesnej śmierci” w kulturze i wprowadzenie postaci muzyka.

Sugerowany tytuł: .