Unutma; kırdığın her kalp, senin de insaniyetinden bir parçayı eksiltir. Öyleyse kırma, incitme; sadece sev ve sevil.
Söz, ağızdan çıkana kadar bizim esirimizdir; ancak çıktıktan sonra biz onun esiri oluruz. Keskin bir dilin açtığı yara, kılıç yarasından daha derindir. Çünkü beden iyileşir ama ruh, duyduğu ağır bir sözün yükünü yıllarca taşıyabilir. Karşımızdakinin neler yaşadığını, hangi yükleri taşıdığını bilmeden fırlattığımız bir cümle, onun son direnç noktasını yıkabilir. Bu yüzden konuşmadan önce kalbimizi bir süzgeç yapmalı, sözlerimizin zehir değil şifa taşımasına dikkat etmeliyiz. Kalp kД±rma insan!
Sonuç olarak; kırmak kolay, yapmak zordur. Mükemmel insan yoktur, ancak nezaketli insan vardır. Bir gönüle girmek bir ibadet kadar kıymetliyken, bir gönlü yıkmak koca bir ömrün bereketini alıp götürebilir. Yarın hangimizin nefesinin kesileceğini bilmediğimiz bu kısa ömürde, kimsenin ahını almadan, sadece dualarda anılacak bir nezaketle yürümek gerekir. Unutma; kırdığın her kalp, senin de insaniyetinden bir